Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

JOURNEY THROUGH THE ICES

Πρίν από ένα μήνα μου έστειλε φίλος ναυτικός αυτές τις ανεπανάληπτες φωτογραφίες από το πλοίο (γκαζάδικο) CAP LEON κατηγορία ice class σε ταξίδι, τον Γενάρη του 2007, κάπου μεταξύ Αλάσκας και βόρειου Καναδά. Το τι συνθήκες επικρατούν στήν κουβέρτα του πλοίου, οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Με τα ευχαριστώ μου γι' αυτές τις σπάνιες εν πλώ παραστάσεις και τις ευχές μου για γαληνεμένα ταξίδια αφιερώνω σε όλα τα μέλη του πληρώματος την ''Αντινομία'' του ποιητή Νίκου Καββαδία

ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ

Ο έρωτάς σου μια πληγή και τρεις κραυγές.

Στα κόντρα σκούζει ο μακαράς καθώς τεζάρει.

Θαλασσοκόρη του βυθού-χίλιες οργιές-

του Ποσειδώνα εγώ σε κέρδισα στο ζάρι.

........................................................................

Και σ' έριξα σ' ένα βιβάρι σκοτεινό

που στέγνωσε και ξανεμίστηκε το αλάτι.

Μα εσύ προσμένεις απ' τον δίκαιον ουρανό

το στεριανό, το γητευτή, τον απελάτη.

.........................................................................

Οταν θα σμίξεις με το φώς που σε βολεί

και θα χαθείς μέσα σε διάφανη αμφιλύκη

πάνω σε πράσινο πετούμενο χαλί,

θα μείνει ο ναύτης να μετρά το άσπρο χαλίκι.

Φουντούλης Γιώργος.

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

THE WINE ROADS IN THE GREEK ISLANDS


Ο οίνος είναι ένα αλκοολούχο ποτό προϊόν
ζύμωσης του χυμού των
σταφυλιών (μούστος)
σε διάφορες αποχρώ-
σεις του λευκού καί
του κόκκινου καί με
ποικιλία γεύσεων.

Το κρασί είναι ιδιαί-
τερου ενδιαφέροντος
για διάφορους λόγους.
Είναι αφενός ένα δη-
μοφιλές ποτό πού συ-
νοδεύει καί ενισχύει ένα ευρύ φάσμα γεύσεων από
τις πιό απλές καί παραδοσιακές ως τις πιό σύνθετες,
αφετέρου αποτελεί σημαντικό αγροτικό προϊόν πού
αντικατοπτρίζει την ποικιλία τού εδάφους την δια-
φορετικότητα τού κλίματος καί βέβαια πολλές
φορές το πολιτιστικό επίπεδο των πληθυσμών πού
το καλλιεργούν.Ο οίνος χρησιμοποιείται επίσης σε
θρησκευτικές τελετές ενώ το εμπόριό του είναι
σημαντικής σπουδαιότητας οικονομική δραστη-
ριότητα μέχρι στις μέρες μας. Ιστορικά στοιχεία για
το κρασί υπάρχουν από
το 5.000 π χ. Οι αρχαίοι
Ελληνες έπιναν κρασί
αναμειγνύοντάς το σε

αναλογία 1:3 (ένα μέ-
ρος κρασιού πρός τρία
μέρη νερού). Διέθεταν
ειδικά σκεύη,τους κρα-
τήρες, για την ανάμειξη
και τον δροσισμό. Το
κρασί πού δεν είχε αναμειχθεί ονομαζόταν άκρατος
οίνος καί η πόση του εθεωρείτο βαρβαρότης.Το
συνιστούσαν οι γιατροί στους αρρώστους καί το
έπιναν επίσης στα μακρυνά ταξίδια ως τονωτικό.
Το κρασί είναι άρρηκτα δεμένο με την πολιτιστι-
κή κληρονομιά των Ελλήνων καί κατ' επέκταση
με τις ανθρώπινες αξίες των αγροτικών πληθυ-
σμών πού το παράγουν. Στα πλαίσια της γνώσης
των ιστορικών πολιτισμικών καί γευσιγνωστικών
δεδομένων αναπτύσεται τα τελευταία χρόνια
ο λεγόμενος οινικός τουρισμός ο οποίος ακολουθεί
τους δρόμους τού κρασιού.
Ενας απ' αυτούς είναι καί
ο θαλάσσιος δρόμος
πού οδηγεί τόν επι-
σκέπτη στα διάφο-
ρα νησιά του ιονίου
και του αιγαίου αρχι-
πελάγους. Μετά από
όχι καί τόσο πολύ σκέψη αποφάσισα για
ένα τριήμερο να ακολουθήσω την θαλάσσια
διαδρομή πού θα με οδηγήσει στη Θήρα, για
να επισκεφθώ το μουσείο οίνου του Γιώργου
Κουτσογιαννόπουλου καθώς επίσης να γευτώ
καί τα κρασιά τού ομώνυμου οινοποιείου.
Το μουσείο βρίσκεται στο κεντρικό δρόμο από
Φηρά για Καμάρι στη περιοχή του Βόθωνα.
Τα εκθέματα αναδυκνείονται σε υπόσκαφο
χώρο (σπηλιά) σε βάθος 8 μέτρων κάτω από την

γή καί σε μήκος 300 μέτρων σε σχήμα λαβύρι-
νθου. Ο επισκέπτης μπορεί να κατανοήσει την
ζωή του Σαντορινιού αμπελουργού καθώς καί
την ιστορία του κρασιού, σ' αυτό τον άνυδρο
τόπο, από το 1600 έως καί το 1970.
Για την δημιουργία του μουσείου χρειάστηκαν 21

κοπιαστικά χρόνια σκληρής δουλειάς με υπομονή
καί επιμονή όπως με πολύ υπεριφάνεια, για το
τελικό αποτέλεσμα, μού αναφέρει ο κος
Κουτσογιαννόπουλος ο οποίος εκπροσωπεί την 4η

γενιά των ομώνυμων οινοποιών.Ολα τα εκθέματα
εργαλεία, σκεύη καί μηχανήματα είναι αυθεντικά
καί σπάνια κομμάτια τα οποία έχουν δουλέψει για
τις πρηγούμενες γενιές έχοντας αφήσει την ψυχή
τους να υπάρχει στο χώρο. Στο μουσείο όλα τα
εκθέματα παρουσιάζονται με σειρά ανάλογα με τα
στάδια παραγωγής του κρασιού το κλάδεμα,
το όργωμα, το τρύγο, το ζύγισμα καί το πάτημα των
σταφυλιών ο δε μηχανολογικός εξοπλισμός παρου-
σιάζεται με χρονολογική σειρά. Τα σπάνια εκθέμα-
τα, μηχανημάτων καί εργαλείων οινοποιήσεως σε
μεταφέρουν σε άλλη εποχή καί βεβαίως η περιή-
γησή μου τελειώνει στο γραφείο του ιδρυτή του
οινοποιείου του Γρηγορίου Κουτσογιαννόπουλου

με όλα τα προσωπικά του αντικειμενά καί είδη
γραφείου από το 1870.
Στο τέλος είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω τρία από

τα καλύτερα κρασιά πού παράγει σήμερα το οινο-
ποιείο στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο.
Πίνοντας καί διεγείροντας τόν ουρανίσκο μου, με
τις αιγαιοπελαγίτικες αρωματικές καί φρουτώδεις
γεύσεις σε κάθε γουλιά από το ασύρτικο,
συνειδητοποίησα την συντεταγμένη αδιατάρακτη
καί άοκνη γονιδιακή δύναμη της συνέχειας.

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

FINAL DESTINATION THE BRIDGE OF SPIES


Από μικρό παιδί διαβά-

ζοντας διάφορα κατα-
σκοπευτικά διηγήματα
ονειρευόμουνα κάποια
στιγμή να γνωρίσω τα
σημεία ανταλλαγής των
κατασκόπων όπως ειναι
η γέφυρα Glienicke
και το checkpoint Charlie στο Βερολίνο.
Kαι τα δύο τα επισκέπτεσαι έχοντας ως προορισμό

το Βερολίνο. Η γέφυρα των κατασκόπων βρίσκεται
τώρα πιά στο δρόμο από την πρωτεύουσα της
Γερμανίας για το Podstam, εκεί όπου έγινε καί η
ομώνυμη συμφωνία
μεταξύ Στάλιν, Τσώ-
ρτσιλ καί Τρούμαν.
Η διαδρρομή είναι
πανέμορφη σε κα-
ταπράσινη φύση και
με την χαρακτηριστι-
κή Γερμανική τάξη.
Φθάνοντας στη γέφυρα απολαμβάνεις το
παραποτάμιο τοπίο με την οργιαστική βλάστηση
πέριξ του ποταμού Havel. Η γέφυρα παραμένει
ατόφια και καλοσυντηρημένη από κατασκευής
της το 1907. Οι εικόνες πέριξ της γέφυρας
αφήνουν την φαντασία σου να ταξιδέψει
στα χρόνια του ψυχρού πολέμου με την
Γερμανία χωρισμένη στα
δύο και τη γέφυρα ένα
από τα σημεία σύνδεσης
του καρατομημένου γίγαντα.
Μέχρι το μεσημέρι η

περιοχή σφίζει από το
πήγαινε έλα των του-
ριστών και τον συνο-
στισμό των τουριστικών
λεωφορείων βλέπετε
κάθε τι οι άνθρωποι το χρησιμοποιούν
ως τουριστική ατραξιόν.Δυστυχώς εκεί γύρω δεν

υπάρχει κάποια καφετέρια για να καθίσεις οπότε
αναγκαστικά ορίζεις ως τελικό προορισμό το
Podstam. Mετά από οδήγημα τριάντα χιλιομέτρων
περίπου πάντα σε δρόμους απαράμιλης Γερμανικής
τάξης φθάνουμε στή πρωτεύουσα τού
Βραδεμβούργου. Μία πόλις ήσηχη αλλά ζωντανή
πεντακάθαρη με τριόροφα το πολύ κτήρια βαμμένα
με ζεστά γήινα χρώματα με όμορφα cafe,
εστιατόρια και βέβαια κλασικές Γερμανικές
μπυραρίες. Η ώρα είχε φθάσει 2.30 οπότε
μία εύγευστη ντόπια μπύρα ήταν μία καλή επιλογή
συνοδευμένη με ένα κλασικό Γερμανικό γεύμα.
Καθίσαμε σε μιά μπυραρία στό κέντρο της πόλης
με ευγενέστατες και πολύ εξυπηρετικές σερβιτόρες
οι οποίες μας εξήγησαν με κάθε λεπτομέρια για το
μενού της ημέρας. Διαλέξαμε αυτά πού μας πρότει-
ναν και εκ του αποτελέσματος είχαν απόλυτο δίκιο.
Η γεύση της πατατοσαλάτας έγινε σημείο αναφοράς
τής παρέας η δε μπύρα καλά ζυμωμένη σερβιρι-
σμένη στα ποτήρια τού ενός λίτρου ξαφρισμένη
με την ξύλινη σπάτουλα, μία πραγματική Γερμα-
νική μυσταγωγία. Ακολούθησε ο καφές με αυτό
το υπέροχο άρωμα, αλήθεια στη Γερμανία πουθενά
δεν έχω πιεί άσχημο καφέ,και μετά την εξόφληση
του λογαρισμού, 48 ευρώ για τρία άτομα, πήραμε
το δρόμο της επιστροφής για το Βερολίνο.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

WORLD'S MOST EXPENSIVE CITIES IN 2008

1.MOSCOW, RUSSIA
2.TOKYO, JAPAN
3.LONDON, UNITED KINGDOM
4.OSLO, NORWAY
5.SEOUL, SOUTH KOREA
6.HONG KONG, CHINA
7.COPENHAGEN, DENMARK
8.GENEVA, SWITZERLAND
9.ZURICH, SWITZERLAND
10.MILAN, ITALY
11.OSAKA, JAPAN
12.PARIS, FRANCE
13.SINGAPORE
14.TEL AVIV, ISRAEL
15.SYDNEY, AUSTRALIA
16.DUBLIN, IRELAND
17.ROME, ITALY
18.ST. PETERSBURG, RUSSIA
19.VIENNA. AUSTRIA
20.BEIJING, PEOPLE'S REBUPLIC OF CHINA
21.HELSINKI, FINLAND
22.NEW YORK CITY, UNITED STATES
23.ISTANBUL, TURKEY
24.SHANGHAI, PEOPLE'S REBUPLIC OF CHINA
25.AMSTERDAM, THE NETHERLANDS
26.ATHENS, HELLAS
27.SAO PAULO, BRAZIL
28.MADRID, SPAIN
29.PRAGUE, CZECH REBUPLIC
30.LAGOS, NIGERIA
31.BARCELONA, SPAIN
32.RIO DE JANEIRO, BRAZIL
33.STOCKHOLM, SWEDEN
34.DOUALA, CAMEROON
35.WARSAW, POLAND
36.MELBOURNE, AUSTRALIA
37.MUNICH, GERMANY
38.BERLIN, GERMANY
39.BRUSSELS, BELGIUM
40.FRANKFURT, GERMANY
41.DAKAR, SENEGAL
42.KIEV, UKRAINE
43.LUXEMBOURG, LUXEMBOURG
44.ALMATY, KAZAKHSTAN
45.BRATISLAVA, SLOVAKIA
46.DUSSELDORF, GERMANY
47.RIGA, LATVIA
48.MUMBAI, INDIA
49.ZAGREB, CROATIA
50.HAMBURG, GERMAN

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

SKYE IS THE LIMIT !

Ένα υπερβατικό trip στο νησί Skye της Σκοτίας.

````````````````````````````````````````````````

Αφήνοντας πίσω τα τελευταία μέτρα γής των σαν τσόχα μπιλιάρδου πράσινο (με τις αγελάδες και τα πρόβατα που βόσκουν χλόη σκοτσέζικη,ακινητώντας,σαν σε ταμπλό βιβάντ) δίνει απότομα τη θέση του σε μια άλλη γεωμετρία: τα εδάφη ψηλώνουν ,σκουραίνουν,αγριεύουν,γίνονται όγκοι,ασυμμετρίες που εδώ κι εκεί σπάζουν με νερά, λίμνες βαθύχρωμες και στέρνες - πάντα καταμεσής στο τίποτα. Ο ίδιος θεός (με το ίδιο κιλτ!), καμιά αμφιβολία, μόνο που εδώ η θρησκεία θαρρείς είναι άλλη: άνθρωποι πιο αψείς, όπως τα χώματα,πιο μπρούτοι από την αλαφράδα των πεδινών,με ένα πιο μαβί στο βλέμμα,με ένα πιο όνειρο(ή είναι η ιδέα μου;) στις κινήσεις.
Τελευταίες μέρες ενός Απριλίου πιο ζεστού απο κάθε άλλη φορά μέσα στα τελευταία 1300 χρόνια(ή κάτι τέτοιο) στη Σκοτία - μ' αρέσει να βιώνω την εξαίρεση σε έναν τόπο εξαιρετικό. Σκέφτομαι χαμογελώντας τον Τ.S. Eliot: "April is the cruelest month.../mixing
memory and disire...". Οι καιροί αλλάζουν, οι εποχές επίσης, ο άνθρωπος ανακατεύει(σαν τις δυσοίωνες μάγισσες του Μάκβεθ) τη μοίρα του στο καζάνι της ζωής.
"Τι μένει πια ίδιο;", αναρωτιέμαι μελαγχολικά.
Σύμφωνα με την φιλοσοφία των Μπαντού, οι άνθρωποι δεν είναι όντα, αλλά δυνάμεις. κάτι παραπάνω από το αποτέλεσμα της κληρονομικότητας και της εμπειρίας τους. Δεν είναι δηλαδή μόνο το περιεχόμενο, οι επιθυμίες, η μνήμη και η προσωπικότητά τους, αλλά ταυτόχρονα και οι δυνάμεις από καθετί νεκρό ή ζωντανό, που ανά πάσα στιγμή τους κυριεύει. Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ο εαυτός του,αλλά το κράμα όλων των περασμένων γενεών που εξακολουθούν να ζούν μέσα του, δεν είναι ένα όν με δική του ψυχή, αλλά κομμάτι του απόηχου, σπλαχνικού ή άσπλαχνου, κάθε ρίζας και πράγματος γύρω του.Και, επομένος , αν είμαστε η δύναμή μας -σκέφτομαι-,
είμαστε και οι υπηρέτες των δυνάμεων των γενεών που πέρασαν.
Στο αποστακτήριο του Talisker (το όνομά του βγαίνει από το Thalas Gair, ένα μεγάλο βράχο στο Loch Harport - Loch ίσον λίμνη στα σκοτσέζικα), έχω την εντύπωση ότι συναντώ εντονότερα από οπουδήποτε αλλού (διότι δεν είναι η πρώτη φορά που ταξιδεύω στούς δρόμους του αλκοόλ της Σκοτίας) αυτή την αίσθηση της " δύναμης ", του πεπρωμένου της συνέχειας. Είναι ίσως το μονήρες του τοπίου, οι αντίλαλοι των γαελικών (της αρχαίας ντοπιολαλιάς) που ακόμα ηχούν εδώ κι εκεί, σαν ξαφνικές σπαθιές, στην άδολη γη, που στην πραγματικότητα, από το 1830, δεν ξέρει, σαν από ένστικτο διαιώνισης, να παράγει τόσο στρέιτ, τίποτε άλλο από ό,τι μάθαμε (μας έμαθαν) να λέμε single malt ουίσκι.
Πίνοντας αργότερα, σε κάθε ευκαιρία, ένα Talisker 10 ετών, κοιτάζοντας το φώς, κόντρα στις κορυφογραμμές των Guillin Hills (που ρίχνουν την βαριά σκιά τους στο μοναδικό αποστακτήριο του νησιού) το κεχριμπαρένιο χρώμα του και αναλύοντας στον ουρανίσκο τις μελένιες θαλασσινές και
πιπεράτες γουλιές του, συνειδητοποιώ τη σκόρπια (παντού) δύναμη της αδιατάρακτης μέσα στο χρόνο συνέχειας. " Ένα κράμα των περασμένων γενεών που εξακολουθούν να ζουν...". Έτσι ακριβώς. Είναι ο πιο ζεστός Απρίλιος ,θαρρείς, από όσο υπάρχουν άνθρωποι και όλα (η γή και τα νερά του Skye, το Thalas Gair, οι μνήμες και οι εποχές) στροβιλίζονται παρηγορητικά μες στο μυαλό μου.
Mixing memory and desire... Cheers, Eliot, μακρινέ μου δάσκαλε, ο κόσμος δεν τελειώνει, σε ένα ποτήρι single malt τουλάχιστον όλα μπορούν ευτυχώς να βγάζουν ακόμα φύλλα και καρπούς, έστω και σε μία Waste Land, μία έρημη (όπως η δική σου ) χώρα.

-Γιάννης Τζανετάκης

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2009

SIGHISOARA THE BEAUTIFUL MEDIEVAL TOWN

As the road from the city of Brasov
enters in the large valley of the
Tarnava river, saddenly between
two hills appears in its medieval
beuty the town of Sighisoara.
This gorgeous with its history of
thousands of years is the home of
Romanian, Hungarian and Saxon
nations. In German Schaessburg,
in Hungarian Segesvar.
------------------------------------
Η Sighisoara είναι μια μεσαιωνική
πόλη που βρίσκεται σχεδόν στα
σπλάχνα των Καρπαθίων.
Ανακηρυγμένη απο την UNESCΟ ως τόπος παγκόσμιας
πολιτιστικής κληρονομιάς.Η πόλις εχει διατηρήσει την
αρχιτεκτονική της αναλλοίωτη με δεσπόζουσα θέση το
μεσαιωνικό της κάστρο και περιτριγυρισμένη απο ενα
εκπληκτικό δάσος.

Γενέτειρα του VLAD DRACUL,του
"δράκουλα" των Καρπαθίων,
κατοικείται κυρίως από Ρουμάνους ,
Ούγγρους και Γερμανούς.
Στο μεγαλύτερο μέρος της πόλης δεν
επιτρέπεται η κυκλοφορία των
αυτοκινήτων κάτι που σημαίνει οτι ο
επισκέπτης ανενόχλητος μπορεί
να περιδιαβεί τα καλντερίμια του 14ου
αιώνα.
Το ρολόι δεσπόζει σχεδόν στο κέντρο
της ιστορικής πόλης και είναι ορατό
απ' ολα σχεδόν τα σημεία της. Παρά τα πολλά σκαλιά αξίζει ν΄
ανέβεις τον πύργο του ρολογιού διότι η θέα είναι μοναδική.
Εκεί σε περιμένει μια έκπληξη. Στις τέσσερεις γωνιές του
πύργου του ρολογιού υπάρχει ένα βελάκι το οποίο υποδεικνύει
και μία πόλη με την χιλιομετρική απόσταση σε ευθεία γρμμή,
μία απο αυτές είναι η Αθήνα σε μόλις...915 χλμ απόσταση.
Καθώς αυτοκίνητα δεν κυκλοφορούν μπορεί κανείς να πάρει
μια άμαξα για μια ρομαντική βόλτα στα λιθόστρωτα σοκάκια
της πόλης.Ολα τα δρομάκια οδηγούν σε μια κεντρική πλατεία
όπου ζωγράφοι εκθέτουν με μεγάλη περιφάνεια τις
γκραβούρες και τους πίνακες τους. Η Sighisoara ζεί σε πολύ
χαλαρούς ρυθμούς, 2-3 ημέρες είναι αρκετές, για να γνωρίσει
ο επισκέπτης την πόλη και τα περιχωρά της. Το αυτοκίνητο
είναι το καλύτερο μεσο μετάβασης, στους ξενώνες υπάρχουν
χώροι στάθμευσης κ' ετσι η χρήση του είναι ασφαλης.
Τό κόστος διαμονής δεν ξεπερνά τα 55 ευρώ για δύο άτομα
ανά διανυκτέρευση και υπολογίστε ένα πλήρες γεύμα με
ποτό, μπύρα η κρασί, γύρω στά 10 ευρώ το άτομο.
Η καλύτερη εποχή για να απολάυσετε τήν περιοχή είναι η
άνοιξη, δρόμοι χωρίς χιόνια και πάγους, οργιαστική βλάστηση
και βέβαια η φύση τών καρπαθίων αποζημειώνει τον κάθε ταξιδευτή.

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2009

THE TOP TEN GREEK HOLIDAY ATTRACTIONS

THE TOP TEN GREEK HOLIDAY ATTRACTIONS
1. The Acropolis and the Parthenon
2. Mykonos island
3. The Minoan Palace of Knossos, Crete island
4. Santorini island
5. Corfu island
6. Mycenae
7. The National Archaeological Museum, Athens
8. The island of Hydra
9.Drogati and Melissnai Caves, Kefalonia island
10.Cape Sounion and the Temple of Poseidon

Oι παραπάνω επιλογές έχουν γίνει απο τούς επισκέπτες της χώρας μας.
Τον κάθ' ένα προορισμό ξεχωριστά ας αναλογιστούμε πόσο τον έχουμε υποβαθμίσει .
Το πιό απλό που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι
την διαδρομή Αθήνα Σούνιο ειδικά την Δευτέρα
"Η επoμένη ημέρα μετά την έξοδο των μυρίων".
Το τι σκουπιδομάνι κακογουστιά και οπτική
ρύπανση υπάρχει δεν παριγράφεται.
Τρομάρα μας θελουμε να ονομάζουμε την
περιοχή RIVIERA των Αθηνών.
Οσο για τα νησιά.....Μόνο τρείς λέξεις PLEASE NO COMMENDS.

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

THE TWENTY MOST POPULAR ART MUSEUMS IN THE WORLD

Here's the top twenty most popular art museums in the world. The list below
includes the number of visitors, name of
the museum, and the city that the museum is located in.
The most popular exhibition was at the Tokyo National Museum in Japan which attracted more than 10.000 people each day!
The twenty top art museums attracted more than 68 million people.

1. 8.300.00 - Louvre Paris
2. 5.509.425 - Centre Pompidou paris
3. 5.191.840 - Tate Modern London
4. 4.837.878 - British Museum London
5. 4.547.353 - Metropolitan Museum of Art New York
6. 4.518.413 - National Gallery of Art Washington
7. 4.310.083 -Vatican Museums Vatican City
8. 4.159.485 - National Gallery London
9. 3.166.509 - Musee d'Orsay Paris
10. 2.652.924 - Museo Nacional del Prado Madrid
11. 2.650.551 - National Palace Museum Taipei
12. 2.435.300 - Victoria and Albert Museum London
13. 2.395.075 - State Hermitage Museum St Petersburg
14. 2.232.475 - Kelvingrove Art Gallery and Museum Glasgow
15. 2.219.554 - Museum of Modern Art New York
16. 2.133.149 - Field Museum Chicago
17. 1.772.255 - Tokyo National Museum Tokyo
18. 1.674.607 - Caxia Forum Barcelona
19. 1.650.00 - Moscow Kremlin Museums Moscow
20. 1.649.969 - Museum of Fine Arts Houston

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

MYKONOS AND TOURISM-ΜΥΚΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

"Ο τουρισμός ήρθε
προς τη Μύκονο,δεν
συνέβη το αντίθετο.
Συγγραφείς και παντός
είδους καλλιτέχνες την
επισκέφθηκαν απο τα
πρώτα μεταπολεμικά
χρόνια - βλέπετε η Δήλος δεν απείχε πολύ.
Καθώς δεν μπορούσαν να βρούν κατάλυμμα υπο
το δήλιον φώς, αναγκαστικώς τους το παρείχε το
φτωχό των ψαράδων εντευκτήριο.
Οσοι έμειναν, τους προικοδότησε το κέρας της Αμαλθείας.Οι υπόλοιποι, οι οποιοι ησαν και οι περισσότεροι,μετανάστευσαν στο Πειραιά και στην Αθήνα,αναζητώντας μεροκάματο στον λιμένα και στις οικοδομές.Απο τους μεταναστεύσαντες, ορισμένοι επιδόθηκαν στις επιχειρήσεις, δημιουργώντας μια δεύτερη κερδοφόρο Μύκονο στο άστυ.Πενήντα χρόνια και βάλε τουρισμού πελέκησαν τα βουνά του νησιού: ανοίχθηκαν νέοι ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι που το πλήγωσαν, οι πλαγιές με θέα οικήθηκαν απο επήλυδες, οι οποίοι τις έσκαψαν μετατρέποντάς τες σε πισίνες, οι παραλίες "κατακτήθηκαν¨ απο νεόδμητα οικήματα, τα τέσσερα επι τέσσερα όργωσαν την άμμο, τα ταχύπλοα χάραξαν την θάλασσα - τι να πείς;
H μικρή κλίμακα αρμόζει στο νησί και η ήπια χρήση του.Τα μονοπάτια είναι μονοπάτια, τα λαγκάδια λαγκάδια, κι όσοι τα έστρωσαν με άσφαλτο ή με τσιμέντο,ώστε να έχουν πόσβαση στο κατάλυμά τους, ειναι χαμένοι απο χέρι.Ήδη βλέπω τα βούρλα τα κατεστραμμένα να σηκώνονται τεράστια και να θέλουν να τους πνίξουν, τα φρύγανα να βάζουν φωτιά, καίγοντας τις νέες κατοικίες, τα βουνα να θέλουν να ξαναβρούν τον όγκο τους, που θυσιάστηκε υπέρ ενός δωματίου με θέα¨

Βασίλης Καλαμαράς, "Πελεκημένη Μύκονος απελέκητη".